Σύμφωνα με την πρόταση της μελετητικής ομάδας (ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4, σελ 142), στις
ζώνες ΖΠΦ (12 τον αριθμό) και ΖΔΟΕ (7 τον αριθμό), επιτρέπεται η άσκηση της
θήρας μόνο για διαχειριστικούς λόγους. Συνεπώς την απαγορεύει, και αν και
εφόσον συνταχθούν μελέτες που να αποδεικνύουν την ανάγκη για την
πληθυσμιακή διαχείριση κάποιου θηρεύσιμου είδους της άγριας πανίδας, μόνο τότε
θα επιτραπεί σε συγκεκριμένες περιοχές και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Σήμερα το κυνήγι εντός της περιοχής μελέτης και εντός της χωροκράτειας της
Περιφέρειας Ηπείρου, επιτρέπεται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, πλην των
περιοχών της Ζώνης Α του Πάρκου των Τζουμέρκων (ΠΔ 2009) και των
Καταφυγίων Άγριας Ζωής. Η κατάσταση αυτή διαμορφώθηκε στο πέρασμα των
χρόνων, έπειτα από χρονοβόρα και ενδελεχή διαβούλευση όλων των
εμπλεκόμενων φορέων και τυγχάνει σήμερα καθολικής αποδοχής. Οι ανωτέρω
περιοχές, καταλαμβάνουν το 20% περίπου της έκτασης, ενώ αν επικρατήσουν οι
προτάσεις της ΕΠΜ που βρίσκεται προς διαβούλευση, το ποσοστό αυτό ανεβαίνει
στο 80% (βλέπε συνημμένο χάρτη).
Για να τεκμηριώσει η ομάδα μελέτης την πρότασή τους αυτή, αναφέρει εκφράσεις
του τύπου «εφόσον κρίνεται ότι η άσκηση της δραστηριότητας μπορεί να
επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στην κατάσταση διατήρησης….» και παρακάτω
«δυνητικές αρνητικές επιπτώσεις από την νόμιμη θήρα…..». Δεν γνωρίζουμε
ποιος σκαρφίστηκε αυτές τις ιδέες, αλλά αυτό που ξέρουμε σίγουρα είναι ότι δεν
σέβεται το πτυχίο που κατέχει. Οποιαδήποτε πρόταση, που προτείνει περιορισμό ή
απαγόρευση μιας συνταγματικά κατοχυρωμένης δραστηριότητας όπως η θήρα, και
μάλιστα όταν ο Νόμος 4685/2020 ρητά δεν το προβλέπει, οφείλει να στηρίζεται σε
αδιάσειστα επιστημονικά δεδομένα, που θα έχουν προκύψει από πρωτογενή
δεδομένα τουλάχιστον 5 ετών, θα έχουν δημοσιευτεί στη συνέχεια σε 1
τουλάχιστον έγκριτο επιστημονικό περιοδικό ή θα έχουν υιοθετηθεί από κάποιον
Δημόσιο Φορέα. Τέτοια δεδομένα σαφώς δεν υπάρχουν στην μελέτη, ενώ ούτε από
το ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 προκύπτουν πληθυσμιακά στοιχεία που να αποδεικνύουν τη
νόμιμη θήρα ως άμεση απειλή για κάποιο είδος της άγριας πανίδας, ώστε να
απαιτείται η λήψη πρόσθετων μέτρων.
Μάλιστα προτείνεται το διαχειριστικό μέτρο MM21313CG0201, με την ονομασία
«Ειδικές Ρυθμίσεις θήρας», ώστε να υπάρχει αυξημένη διαθεσιμότητα τροφής ιδιαίτερα
κατά την αναπαραγωγική περίοδο των αρπακτικών (Μάρτιος και μετά). Δηλαδή προτείνουν
να περιοριστεί το κυνήγι, την χρονική περίοδο που το κυνήγι ούτως ή άλλως δεν ασκείται
σύμφωνα με την ετήσια ρυθμιστική!.
Αν δε αναλογιστούμε ότι οι Περιβαλλοντικές Μελέτες, σύμφωνα με Νομολογία του
Συμβουλίου της Επικρατείας, πρέπει να παραθέτουν πληροφορίες ηλεγμένης
αξιοπιστίας και επιστημονικά ορθές, από τις οποίες, με λογικές επαγωγές, να
προκύπτουν τα συμπεράσματά τους, τότε οι παραπάνω προτάσεις κινδυνεύουν να
αποτελέσουν ταφόπλακα για την θεσμοθέτηση ενός ΠΔ για την περιοχή στο
μέλλον.
Γενική διαπίστωση για το ατεκμηρίωτο της εν λόγω ΕΠΜ, είναι η απαράδεκτη
έλλειψη πληθυσμιακών και δημογραφικών δεδομένων ιδιαίτερα για τα ζώα
(αριθμός ατόμων, κατανομές, αρσενικών – θηλυκών, ηλικιακές κλάσεις κ.λπ.).
Συνεπώς Δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα που να αποδεικνύουν την
ανάγκη για τόσο μεγάλες σε έκταση απαγορεύσεις για την θήρα, και συνεπώς
αποτελεί καθαρή ιδεοληψία και αντικυνηγετικό μένος από την πλευρά των
μελετητών. Η ΕΠΜ αντί να προσδιορίσει μικρές και συγκεκριμένες εκτάσεις τα
χαρακτηριστικά των οποίων επιτρέπουν τη διατήρηση των ειδών ενδιαφέροντος,
χωρίς να δημιουργούν προβλήματα στην κοινωνία, προτείνει την προστασία
μεγάλων εκτάσεων, με όρους που μόνο προβλήματα δημιουργούν.
Πιθανή δε απαγόρευση στις περιοχές αυτές θα έχει ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση
των ελεύθερων κυνηγοτόπων και κατά συνέπεια την υπέρμετρη συγκέντρωση
κυνηγών στις υπόλοιπες, όπου επιτρέπεται ένα μέρος του για το κυνήγι, ασκώντας
σημαντικά μεγαλύτερη πίεση στα θηράματα από τη μια και εγκυμονώντας
κινδύνους εμφάνισης κυνηγετικών ατυχημάτων από την άλλη, υποβαθμίζοντας
την ποιότητα αναψυχής του ίδιου του κυνηγιού και της κυνηγετικής
δραστηριότητας εν γένει. Στο παραπάνω πρέπει να συνυπολογιστεί και η ανάγκη
για τον έλεγχο του πληθυσμού του αγριόχοιρου, μέσω του ελεύθερου κυνηγιού ή
των συνεργείων δίωξης που θέσπισε το Υπουργείο, ενώ μόλις πρόσφατα
επιβεβαιώθηκε κρούσμα Αφρικανικής Πανώλης των Χοίρων στην Ελληνική
Επικράτεια. Σε αυτά πρέπει να συνυπολογιστεί και η συρρίκνωση του οικονομικού
κύκλου εργασιών της περιοχής από την απομάκρυνση των κυνηγών, που δίνουν
ζωή στα χωριά των Τζουμέρκων κατά την περίοδο του κυνηγιού.
Σημειώνουμε δε ότι η δραστηριότητα της θήρας διαχειρίζεται επαρκώς και με
σαφήνεια από το Υπουργείο Περιβάλλοντος με την έκδοση της ετήσιας Ρυθμιστικής
Διάταξης Θήρας και την εποπτεία των αρμοδίων δασικών αρχών (Δασαρχεία,
Διευθύνσεις Δασών), οι οποίες διαθέτουν και την εμπειρία αλλά και το κατάλληλο
επιστημονικό προσωπικό, κάτι που δεν διαθέτουν στο βαθμό που απαιτείται οι
ΜΔΠΠ. Συνεπώς οποιαδήποτε εισήγηση ή πρόταση ή διαχειριστικό μέτρο που
αφορά την θήρα, θα πρέπει να γίνεται με την συμμετοχή και διαβούλευση με τις
κυνηγετικές οργανώσεις, οι οποίες και διαθέτουν έμπειρο και εξειδικευμένο
προσωπικό πάνω στο επιστημονικό αντικείμενο.
Με βάση τα παραπάνω διαμαρτυρόμαστε έντονα για τις απαγορεύσεις και
τις προτάσεις της ΕΠΜ που αφορούν τη θήρα, το οποίο θεωρούμε
πρόχειρο και κακογραμμένο, χωρίς τεκμηρίωση και με σαφή πρόθεση να
βλάψει τη θήρα και την κυνηγετική οικογένεια. Με δεδομένο το γεγονός
πως δεν παρουσιάζεται η απαιτούμενη τεκμηρίωση για τις νέες
απαγορεύσεις θήρας που προβλέπονται στην Ε.Π.Μ., Ζητούμε από τη
μελετητική ομάδα να αφαιρέσει τους νέους περιορισμούς για τη θήρα από
το τελικό κείμενο που θα παραδοθεί στο Υπουργείο, να διατηρηθεί το
σημερινό καθεστώς σε ότι αφορά το κυνήγι και να υπάρχει ουσιαστική
συμμετοχή στις αποφάσεις για την θήρα των κυνηγετικών οργανώσεων.
